Vorige week maandag, 28 april, hebben wij onze lieve Buster moeten laten inslapen.
Hij is bijna 18 jaar geworden! Enkele dagen daarvoor stopte hij met eten, en dat was een teken aan de wand, want Buster die niet at....
Gedurende het weekend begon hij ook rare hoestende geluiden te maken. Op zondag al besloten om maandag toch de dierenarts maar even te laten kijken, maar het gevoel was niet goed.
Maandagochtend stond hij niet voor de deur van de slaapkamer op me te wachten, maar kwam toch na een tijdje dicht tegen mijn aan zitten op de bank. Begon ook wat piepende geluiden te maken bij het ademhalen. Het gevoel werd nog slechter. Maar snel gegeten en aangekleed en een afspraak met de dierenarts gemaakt.
Daar gekomen werd mijn vrees bewaarheid, waarschijnlijk een gezwel achter in de keel of de slokdarm. Hij kon het niet met honderd procent zekerheid zeggen, maar om het helemaal zeker te weten zou het dier nog ellendige onderzoeken moeten ondergaan, en zijn piepende ademhaling gaf aan dat hij het al wat benauwd had, wat volgens de dierenarts snel erger zou worden.
Na een overdosis narcosemiddel is hij heel rustig in mijn armen ingeslapen.
Jullie zullen begrijpen dat het gemis heel groot is en terwijl ik dit zit te tikken, komen de tranen alweer omhoog. Het is zo stil hier in huis......
Buster, 04-10-1996 - 28-04-2014
Ik weet dat ik al heel lang niks meer van me heb laten horen, behalve een reactie hier en daar, maar ik had toch de behoefte dit met jullie te delen.
Lieve groeten,
Tineke
Lieve Tineke,
BeantwoordenVerwijderenWas ik in eerste instantie blij verrast je naam op mijn dashboard te zien staan....toen ik je verdrietige bericht las, wenste ik dat dit niet de reden had hoeven zijn voor een comeback. Wat naar dat jullie Buster in hebben moeten laten slapen. Uiteraard heeft hij een hele mooie leeftijd bereikt, maar daar zul je misschien later pas je troost in vinden. Voor nu is zijn afwezigheid moeilijk te verwerken. Ik wens jullie veel sterkte!
Liefs, Ingrid
Lieve Tineke, zo leuk dat je er weer bent dacht ik.. maar wat een naar bericht! Ik begrijp dat je het van je af wilt schrijven, laat de tranen maar gewoon komen en koester de herinneringen aan het dier dat jullie zoveel jaar van je leven heeft vergezeld. Sterkte!
BeantwoordenVerwijderenOch Lieve Tineke, Wat jammer dat dit de rede van je post is.
BeantwoordenVerwijderenMaar wat begrijp ik je goed, Onze Miss is alweer 1 jaar niet meer bij ons, en ondanks de twee andere lieve poezen mis ik haar nog steeds.
Laat je tranen maar lekker lopen, want het is een groot deel van je leven geweest.
Heel veel sterkte
Liefs Lia
Wat erg dat jullie Buster hebben moeten laten inslapen. Hij is toch heel lang een onderdeel van het gezin geweest waar iedereen aan gehecht was. Ik heb vorig jaar onze kat Spoek op 18 jarige leeftijd moeten laten inslapen en weet dus dat het verdriet slijt, maar het gemis is er nog steeds. Heel veel sterkte.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes,
Reineke
Hallo Tineke, wat ontzettend verdrietig. Daar zul je wel even stuk van zijn, 18 jaar is een behoorlijke leeftijd en Buster zal als een kindje voor je zijn geweest. Kan me voorstellen dat je het even kwijt moet, zal je pijn doen dat je op deze manier afscheid van hem hebt moet nemen.
BeantwoordenVerwijderenWens je veel sterkte.
Lieve groet, Helena
Hoi Tineke....wat een naar bericht.....ik wens je heel veel sterkte meis...18 jaar is een hele tijd....hier aan deze kant ook een hoop getob met Iris.....net weer alles moet schrobben ze had weer voor de lift geplast net waar vloerbedekking ligt natuurlijk.,...ze houd het zo slecht in nog ze poept ook al meer dan een jaar in huis...maar goed we maken het iedere keer maar weer schoon....wetende dat dit ook haar laatste fase is hoor...14,5 voor een labrador is echt oud.....we doen het maar met liefde....moet er niet aan denken als ze er niet meer is........nou meis sterkte....nogmaals.....ooit word de pijn minder maar het gemis is ozo groot !!..x !
BeantwoordenVerwijderenOh wat naar nieuws........Wat een verdriet zal dit zijn. 18 jaar dat is heel veel jaren samen.........en dan nu leegte en verdriet.........
BeantwoordenVerwijderenWe hebben een kat die nu 17 is.......houd al een tijdje mijn hart vast.....
Het is gewoon een gezinslid geworden....dus tja....daar kun je niet zonder.
Wens je heel veel sterkte met dit verlies.
Knuf en liefs
Afscheid nemen...zo moeilijk....Buster heeft een mooie plek op je Blog!
BeantwoordenVerwijderenP.s. Kom nog niet echt aan lezen toe op het moment maar mocht ik weer zover zijn dan klop ik graag bij je aan!
Ach lieve Tineke, wat een verdrietige post is dit.
BeantwoordenVerwijderenZo moeilijk altijd om je trouwe kameraadje te moeten
missen. Maar heel verstandig om die lieverd niet
nog allemaal akelige onderzoeken te laten ondergaan.
18 jaar heeft Buster een fijn leven gehad bij jullie,
maar heel moeilijk om zo'n beslissing te nemen.
Veel sterkte wil ik je wensen met het gemis,
Liefs,
Josephine
Wat een verdrietig bericht Tineke....dit zijn dingen in het leven die je liever niet meemaakt...ik wens je veel sterkte...en ik weet zeker dat die lieve Buster een mooi leven heeft gehad bij jou....liefs Marjon
BeantwoordenVerwijderen:( ahh wat een naar bericht zeg, heel veel sterkte met het gemis.
BeantwoordenVerwijderenX Arja
Lieve Tineke, wat leuk om even weer van jou te horen !
BeantwoordenVerwijderenDat is lang geleden dat jij iets postte. Je volgt echter nog steeds een aantal blogs begrijp ik...
Mooi dat jij het boek ziet zitten, zoals ik al schreef is en blijft het spannend maar vooral ook leuk om te doen dus ik ga er gewoon voor.
Wie weet tot een volgende keer, heel hartelijke groet van Gea