ziekjes

Mijn weekend was niet om over naar huis te schrijven. Het begon in de nacht van vrijdag op zaterdag, heb de halve nacht op het toilet doorgebracht, mijn hemel, wat was ik beroerd. Vervolgens heb ik het hele weekend in bed doorgebracht, was te lamlendig om op mijn benen te staan. Vanochtend toch maar opgestaan, gedoucht en aangekleed, en ik moet zeggen, het gaat redelijk,  het eten smaakt weer goed, weer een kop koffie gedronken, en dat is een goed teken!

Vanochtend eerst maar eens even bijgelezen, mijn hemel wat wordt er veel geschreven in zo´n weekend….. en hier en daar wat berichtjes achtergelaten.

Vorige week was ik best actief. Ik heb al eerder eens geschreven over mijn babyjurkje op de ezel, en dat ik helemaal flauw was van die ezel. Alleen, ik had nog geen alternatief, en vond wel dat het jurkje een prominent plekje verdient. Maaaaarrrr, vorige week zag ik in een keer het licht. Ik heb een groot schilders paneel bij de Action gehaald, bekleed met zwarte stof en zie hier het resultaat:

 

Met die panelen ga ik nog meer doen, maar daar kom ik later nog wel op terug, eerst maar even weer helemaal beter worden! Het trapje wat er bij staat is een oud schilders trapje dat mijn vader ooit heeft gemaakt en wat ooit na een behangbeurt in ons eerste flatje bij ons is gebleven. Het stond nu in de tuin en dat vond ik toch wel wat jammer. Er zat een gruwelijke kleur groen op, dus ik heb het trapje goed ontvet en daarna met zwart overgespoten, dus niet helemaal netjes geschuurd, want dan zou het zo´n gelikt trapje worden en dat wilde ik nou net niet. Die mooie rieten mand had ik al jaren, maar die stond verstopt onder een tafeltje als slaapplaats voor de poezen, ook dat was wel een beetje jammer, dus de poeskes een andere (minder mooie) mand gegeven en deze maar eens prominent opgesteld.

Verder is vorige week de tuinman langs geweest voor het grotere snoeiwerk, en nu ziet de tuin er  vreselijk kaal uit. Maar ja, snoeien doet groeien en bloeien nietwaar, en we kunnen de zaak toch niet tot in de hemel door laten groeien. Van het snoeiafval heb ik nog wat takkenboeketten gemaakt voor in de keuken, hal en buitentafel bij de voordeur:

En nog even een close-upje, van die takken hierboven, die binnen in de warmte zo mooi uitbotten:

En dan heb ik in navolging van Corine van Thuis ook nog even wat zonnestraaltjes gevangen, en wel op de vacht van Ienie:

Het gekke is dat haar vacht er zo heel dof uitziet, terwijl zij juist altijd zo prachtig glanst.

Dat was het voor nu, wens jullie allemaal een hele fijne dag en tot gauw! Lieve groet, Tineke