Donkere dagen……..

Vanochtend kreeg ik van een vriendin te horen dat ik toch nodig weer eens berichtje op mijn blog moest schrijven. Ze had me eerder al gebeld, want vroeg zich af of het wel goed met me gaat, omdat ze me niet hoorde, niet zag, en ik ook niet schreef. Vanochtend hebben we onder het genot van een kop koffie even heerlijk bij gekletst (was weer veel te lang geleden). En……het gaat goed met me hoor, alleen druk met van alles en nog wat. Probeer wel zoveel mogelijk te lezen en te reageren, maar de puf om zelf een post te schrijven, is er dan vaak niet meer. En nu kan ik wel beterschap beloven, maar ik vrees dat het de komende tijd wel even druk blijft.

Het punt is dan ook, dat ik weinig inspiratie heb, en tja, waar moet je dan over schrijven. Tot vanmiddag, toen ik ineens bedacht dat ik de twee olielampen, die al zo ongeveer sinds de jaartelling met schelpen erin staan, te metamorfoseren. Ik had nog een bosje ingedroogd gipskruid liggen, en dat heb ik in kleine plukjes in de olie laten zakken. En dan heb je ook ineens een onderwerp om te fotograferen en over te schrijven, al heeft het natuurlijk niet zo veel om het lijf:

Had niet genoeg lampolie in huis om de flessen helemaal te vullen, dus aangevuld met water, dan blijft de olie op het water drijven en zakt het gipskruid ook niet helemaal naar beneden.

Een bosje eucalyptus met gips ernaast, et voilà, zomaar weer een nieuw hoekje gecreëerd.

Hieronder nog een hoekje in het eetgedeelte van onze woonkamer, het is een donker hoekje, waar in deze tijd van het jaar eigenlijk altijd wel een kaarsje brandt:

Ben benieuwd of er met dit slechte weer nog kinderen langs de deuren komen om te zingen voor Sint Maarten. Wel, er staat hier een goedgevulde mand klaar om uit te delen, dus laat maar komen, ik vind het altijd wel gezellig!

Dat was het voor nu, bedankt voor je bezoekje en tot een volgende keer maar weer, dan hoop ik dat ik weer wat meer inspiratie heb.

Lieve groet,

Tineke